Start arrow Wieści z netu 28.07.2017.
Wyszukiwarka
Twoja wyszukiwarka
Menu główne
Start
Szukaj
Moje kolekcje
Modelarstwo
Literatura
LEGO
Galerie
Poznań - Posen
Ciekawe miejsca
Zdjęcia wojenne
Sprzęt wojskowy
Imprezy i pokazy
Stare zdjęcia
Różności
Plany Poznania
Plany wojenne
Plany techniczne
Pocztówki
Dokumenty
Artykuły
Wieści z netu
Ciekawe miejsca
Imprezy
Pozostałe
Ciekawe linki
Humor
Reklama
Zamek krzyżacki w Toruniu Drukuj Email

Ruiny zamku krzyżackiego w Toruniu są pozostałościami po pierwszej i jednocześnie najstarszej warowni krzyżackiej na terenie Ziemi Chełmińskiej. Wybudowany w Toruniu zamek był bazą wypadową do podboju Prusów i tworzenia na ich terenie potężnego państwa zakonnego. 

Komturski zamek, którego budowę rozpoczęto po połowie XIII wieku, składał się z zamku głównego, przedmurza i przedzamczy.

Zamek został zdobyty przez mieszczan Starego Miasta i częściowo zniszczony w 1454 roku, podczas powstania zbrojnego przeciw Zakonowi. Było to przyczyną wybuchu wojny trzynastoletniej.

Ze zburzeniem zamku wiąże się legenda o kucharzu Jordanie.

Odkopane spod gruzu, uporządkowane i zabezpieczone (w 1966 roku z okazji 500. rocznicy zawarcia drugiego pokoju toruńskiego i 1000-lecia państwa polskiego), w formie trwałej ruiny, fragmenty zamku pełnią dziś rolę pomnika upamiętniającego zwycięską wojnę z Zakonem i powrót Torunia do Polski (mówi o tym specjalna tablica pamiątkowa przy wejściu na teren zamku od ul. Przedzamcze).

W trakcie prac archeologicznych odsłonięto przyziemie zamku głównego wraz z fragmentami arkadowego krużganku od strony dziedzińca oraz sklepione piwnice. Znaleziono też liczne detale dekoracyjne, jak np. profilowane cegły i kilka rodzajów ceramicznych płytek posadzkowych, a także figuralnych oraz fragmenty dekoracji maswerkowej i florystycznej i części muru z polichromią.

Najlepiej zachowanym fragmentem zamku jest sanitarna wieża Gdanisko z początku XIV wieku, postawiona nad Strugą Toruńską; za nią średniowieczny mur z arkadami, blankami i hurdycją, który był zewnętrznym murem wschodnim zespołu zamkowego, a dalej szeroka fosa wschodnia, użytkowana niegdyś jako staw rybny. Poza fosą leżała rozległa Wola Zamkowa - służebna osada zamkowa.

Bardzo dobrze są też zachowane podziemia zamku głównego, w których do niedawna mieściło się Muzeum Historii Zamku.

Ruiny zamku (poza Gdaniskiem) stanowią ruiny zamku głównego, zarys domu zakonnego oraz fragmenty obwarowania z bramami. Na terenie przedzamcza znajduje się górny młyn, wymieniony już w 1262 roku (budynek przebudowany w XIX wieku na mieszkania, zachował jedynie fragmenty gotyku). Obok młyna, naprzeciw mostku, ostrołukowa brama gotycka. Od Wisły ruiny są oddzielone murem XIX-wiecznych fortyfikacji pruskich, zbudowanych na miejscu wcześniejszych, z 1613 roku. 

 


 

Toruński zamek komturski, w przeciwieństwie do innych zamków krzyżackich, nie był zbudowany na planie prostokąta. Mury zamku wzniesiono bowiem na planie podkowy.

Dokładny rok budowy zamku nie jest znany, pewne jest tylko to, że budowę rozpoczęto przed rokiem 1255 a po zawarciu pokoju krzyżacko-pomorskiego w 1248 roku i krzyżacko-pruskiego w 1249 roku. Pierwszy etap budowy zakończono około 1263 roku. Dalsza rozbudowa zamku trwała w latach 1264-1320 (skrzydło wschodnie z kapitularzem, Gdanisko na przedzamczu dolnym, ośmioboczna potężna wieża na dziedzińcu zamku głównego, krużganek, sale komtura po stronie północnej, szpital na przedzamczu) oraz w XV wieku (w związku ze wzrastającym zagrożeniem ze strony Polski). Ostatecznie zamek składał się z trzech części: zamku głównego, przedmurza i przedzamcza.

W 1420 roku nastąpił pożar zamku, którego "nikt z miasta nie spieszył ratować, a niektórzy cieszyli się na szkodę Zakonu".

Otoczone murem przedzamcze składało się z dwóch części: starszej na północny-zachód od zamku (tzw. przedzamcze górne) i młodszej na wschód od zamku (tzw. przedzamcze dolne). Wewnątrz otoczonego murem przedzamcza, stanowiącego zaplecze gospodarcze, znajdowały się m.in. wielki (górny) młyn z połowy XIII wieku nad Strugą Toruńską (przy Bramie Młyńskiej - stąd jej nazwa), piekarnia, browar, spichrz zbożowy, wozownia, kuźnie, siodlarnia, masztalarnia, stajnie, szpital zamkowy z końca XIII wieku.

Z przedzamcza na nabrzeże wiślane prowadziła od końca XIV wieku Brama Mennicza, zbudowana przy usypanej wcześniej grobli na terenach bagiennych; obecnie przebudowana. Usypanie tej grobli spowodowało spiętrzenie wody w bagnie, co doprowadziło do powstania tzw. Stawu Komtura (rybnego) tuż za wschodnim murem przedzamcza. Obok Bramy Menniczej, w pobliżu ujścia Strugi Toruńskiej, stał młyn dolny z 1422 roku.

Przypuszczalnie na terenie przedzamcza dolnego znajdowała się najstarsza mennica krzyżacka (stąd nazwa Bramy Menniczej), wybijająca toruńską monetę srebrną dla całego państwa zakonnego i północnej Polski (o mennicach i monetach toruńskich tutaj). Przedzamcze spełniało także funkcje militarne (np. ułatwiały koncentrację wojsk i obronę).

Zamek główny (w formie nieregularnego czworoboku), kilkupiętrowy, składał się ze skrzydła południowego i wschodniego, pod którymi zachowały się sklepione piwnice. Piwnice i przyziemia służyły jako pomieszczenia gospodarcze; piętro o wysokich salach miało charakter mieszkalny i reprezentacyjny. W skrzydle południowym znajdowała się kaplica (na piętrze), refektarz (jadalnia) i dormitorium (sypialnia); w skrzydle wschodnim kapitularz (sala narad), sale komtura w stronie północnej. Brama wjazdowa znajdowała się od zachodu. W części północnej, na dziedzińcu, stała ośmioboczna wolnostojąca wieża, o wysokości prawdopodobnie około 36-40 m. Wnętrze zamku było bogato zdobione. W poziomie drugiego piętra wokół zamku głównego i na koronie 12-metrowego muru otaczającego dziedziniec, biegł ganek obronny.

Poniżej zamku mieściło się przedmurze (międzymurze), otaczające zamek dookoła. Tutaj mieściły się zabudowania gospodarcze oraz mieszkała służba zamkowa. 

Zamek został zdobyty i częściowo zburzony przez mieszczan Starego Miasta Torunia, rozpoczynających tym ogólnopaństwowe powstanie zbrojne przeciw Zakonowi 6. lutego 1454 roku. Jeszcze w lutym tegoż roku opanowany przez powstańców zamek został rozebrany na polecenie Rady Miejskiej, która kierowała się chęcią zlikwidowania silniejszego punktu oparcia zarówno przyszłej władzy polskiej, jak i przedstawicieli Związku Pruskiego. W następnych wiekach teren, użytkowany na wysypisko śmieci i ogrody, był bardzo zaniedbany.

źródło: www.turystyka.torun.pl 

 


 

Galeria:

      Zamek krzyżacki w Toruniu

 
Top listy

Najlepsze strony kolekcjonerskie

Militaria

Najlepsze strony historyczne

II Wojna Światowa


Bunkry i podziemia.


MILITIS Toplista

Strony o tematyce broni, survivalu i wojsku

Strony Wojskowo Militarystyczne

Wojsko, Militaria
statystyka
Reklamy Google
Free Joomla Template made by  Webnika
2007-2009 © All rights reserved. Rafał Kaczmarek